
این بازی نیست ! این کودکانه هایِ من نیستند ... اینجا من ... به اندازه ی تمامِ خنده هایِ تو ، دلخوشی لازم دارم ، تا بفهمم که تنها نیستم ... سفسطه نمی کنم ! دلم گواهی می دهد که آمدنت ، بزرگترین اتفاقِ لحظه هایِ سرشارِ من است ... اگر گُل می دهم در زمستانِ این روزهایِ زمین ، برایِ باوری است که سالیانِ دراز در دلم ریشه زده بود ... قبله ام را به چشم هایِ تو می دهم، نماز کن در سپیده دَمِ بارانیِ زمان آینده ....
برچسب:
نویسنده: کامران یوسفی