
این بازی نیست !
این کودکانه هایِ من نیستند ...
اینجا من ...
به اندازه ی تمامِ خنده هایِ تو ، دلخوشی لازم دارم ،
تا بفهمم که تنها نیستم ...
سفسطه نمی کنم !
دلم گواهی می دهد که آمدنت ،
بزرگترین اتفاقِ لحظه هایِ سرشارِ من است ...
اگر گُل می دهم در زمستانِ این روزهایِ زمین ،
برایِ باوری است
که سالیانِ دراز در دلم ریشه زده بود ...
قبله ام را به چشم هایِ تو می دهم،
نماز کن
در سپیده دَمِ بارانیِ فردا ....
برچسب:
نویسنده: کامران یوسفی